Komisja Nadzoru Finansowego ogłosiła, że raty kredytów nie powinny w żadnym przypadku przekraczać 65% dochodów konsumentów o największych zarobkach, pomimo iż sami kredytobiorcy często godzą się na takie warunki spłaty zobowiązań wobec banku. Dla nich pozostałe 45% w zupełności wystarcza na spłatę bieżących zobowiązań i życie na godnym poziomie. Takie zalecenie znalazło się jednak w Rekomendacji T, wydanej przez KNF. Jednocześnie, komisja zaleca, aby banki informowały klienta między innymi o kosztach związanych z umową kredytową jeszcze przed jej zawarciem.
Pełna Rekomendacja T Komisji Nadzoru Finansowego składa się z aż 25 zaleceń dotyczących procesu udzielania kredytów konsumentom. Swoim zasięgiem obejmuje kilka obszarów, do których zalicza się zarządzanie, ryzyko ponoszone przez banki w trakcie udzielania kredytów, zabezpieczenia spłaty zobowiązań, raportowanie, utrzymywanie odpowiednich relacji z klientami oraz kontrola wewnętrzna banków.
Biorąc za punkt odniesienia zalecenia Komisji Nadzoru Finansowego, każdy bank oceniający zdolność kredytową klienta powinien przyjmować pewien bezpieczny poziom zadłużenia, który nie może zostać przekroczony. Komisja kładzie nacisk na to, aby zobowiązania z tytułu spłaty co miesięcznych rat zaciągniętego w banku kredytu czy pożyczki nie przekraczały, w przypadku osób przeciętnie zarabiających, 50% ich dochodów oraz 65% dochodów w przypadku klientów o zarobkach zdecydowanie wysokich.
Jakie będzie kryterium określania rodzaju osiąganych przez klientów zarobków? Otóż, bank będzie wyznaczał ten pułap na podstawie publikowanych cyklicznie danych GUS o przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce. Dodatkowo, z Rekomendacji T wynika, ze bank każdorazowo przy ocenie zdolności kredytowej klienta powinien korzystać zarówno z własnych, jak i zewnętrznych baz danych. Ponadto, banki powinny mieć tak zdefiniowaną politykę kredytową, aby uwzględniać cykliczne zmiany zachodzące w gospodarce i ich wpływ na tryb spłacania kredytów przez konsumentów.
Zgodnie z założeniami Rekomendacji T, zarówno kontrola, jak i monitorowanie i raportowanie ryzyka nie powinno korespondować ze sprzedażą, a przyjmowane przez bank zabezpieczenia powinny być płynne, ponieważ dzięki temu będzie istnieć możliwość oceny ich wartości także w trakcie trwania umowy.
KNF zobowiązuje banki w ramach swoich wytycznych do informowania klienta o ryzyku i wszystkich kosztach związanych z umową kredytową jeszcze przed jej finalizacją. Jest to szczególnie istotne podczas udzielania kredytów w walutach obcych.
Rekomendacja T stworzona przez Komisję Nadzoru Finansowego jest zbiorem dobrych praktyk z zakresu udzielania kredytów detalicznych, które opierają się na zasadzie rzetelnego badania zdolności kredytowej klienta. Jej nadrzędnym celem jest poprawa jakości zarządzania ryzykiem w bankach, w tym zapobieganie zjawisku nadmiernego zadłużania się kredytobiorców.
M.M.
Bankowynet.pl







